EEN DROOM DIE WAARHEID WORDT"
          
Voor Michel en Didier DESBUQUOIS uit Kapelle Op Den Bos betekent de nationale overwinning Barcelona’06
een kroon op het levenswerk van wijlen vader Fernand.
  
    
De naam Fernand Desbuquois & Zonen
   
Hij was reeds jaren verbonden aan de koniginnenvlucht vanuit de meest prestigieuze Spanje vlucht Barcelona, voor het nummer 96 in de Kuiermansstraat te Kapelle Op den Bos ruim 1086 km ver. Als druk zakenman, in ramen en veranda-bouw en passioneel duivenmelker, was er voor vader Fernand weinig vrije tijd weggelegd. Een kroost van vijf kinderen, hard werken van ‘sochtends tot’s avonds en dan nog met de duiven willen spelen. Doch de keus viel op “harde werkers” – duiven die tegen een harde stoot kunnen en die er, net zoals de familie Desbuquois, niet voor terug denizen te werken van bij het krieken van de dag tot het vallen van de avond.Keiharde fondvliegers die doorgaan wanneer anderen stoppen, het was zijn levenswerk welk, nu net zoals de bloeiende zaak, verder gezet wordt in volledig familieverband.
                                                        
                                              

De stamopbouw

De Crack Valere, van oorsprong een Huyskens Van Riel doffer, bekomen van Fernand’s broer, Valère en winnaar van de 1 Prov.Argenton
“de Jonge Crack Valère” zoon van de Crack Valère x P.Debusschere-duivin (origine Gorin – Vanbruane)
“De Gorin” – rechtstreeks Gorin en vader diverse topvliegers Barcelona
“De Peersman-duiven” twee broers en twee zussen van de 1 In.Nat.Barcelona Peersman
“De Matterne-duiven” : uit de lijn van de 1 In.Nat.San Sebastian ( Miel Matterne beschikt wellicht over een der allersterkste Barcelona-rassen, ter wereld, Michel Desbuquois contacteerde hem al dra na de vlucht om de nu meer dan 80-jaar oude meester te verwittigen van de aankomst van hun winnaar.)
Enkele dage later werd er nog een bezoek gebracht aan de meester uit Overhespen. De Matterne-duiven zijn wellicht van de meest geschikte om in te kruisen. Deze oude Cattrysse stam is door meester Matterne verfijnd en gedurende meerdere jaren ingeteeld. Het zijn ijzeren fondvliegers die beschikken over een nooit afgevende mordant en gekweekt in de natuur.
“de Wolle” een ware supervlieger Barcelona , de “Sultan”….. toppers uit de glorierijke jaren vader Ferand Desbuquois en gekweekt uit voornoemde lijnen.
“ de E.Limbourg-duiven” – via samenkweek met vriend Limbourg kwam er reeds een positieve groep op de hokken.
“R.Schauwens, Asse” – een fijne fondliefhebber die met de kleine mand naar Barcelona gaat en reeds meermaals top 10 Nationaal + Gouden vleugelwinnaar werd.
Met voornoemde basisduiven maakt men het waar te Kapelle Op Den Bos, de basis wordt steeds bewaard via nauwe inteelt en nadien probeert men deze te kruisen met nieuw bloed. Steeds teruggaan naar de oude basis.

Het type fondvlieger

Wat mij opviel bij het inde hand nemen van de fondvliegers bij de familie Desbuquois is het echte zwaluw-type. Duiven van de kleinere slag met een klein soortelijk gewicht, zachte pluimage en een uiterst lange vleugel. Het zwaluw-type zoals Meester Matterne dit ook reeds jaren nastreefd.

Kort bij de natuur

Ruime luchtige hokken zorgen ervoor dat de duiven steeds beschikken over een massa aan verse lucht. Langs de voorzijde kunnen ze tijdens de koppelperiode in de kleine rennen en tijdens het seizoen zorgt een raam met kliksysteem voor steeds verse luchttoevoer. Daarnaast zijn er rolluiken die bij hevige wind zorgen voor afscherming van de wind en bij te grote warmte de zon van het hok houden.
De duiven zitten dunnetjes gehuisvest, zo zijn er meedere weduwnaarshokken , doch op ieder hok van 12 nestbakken zijn er minimum 3 ledig die naderhand dienst doen als extra motivatie.
De weduwe-duivinnen zitten achter de weduwnaars, doch gescheiden door een aparte werkruimte en ook deze beschikken over voldoende ruimte en zuurstof, netjes gehuisvest in groep per hok. In voorbereiding van de vlucht verhuizen ze naar de individuele bakes waar ze kalm en donker klaargestoomd worden om hun partner te motiveren tot thuiskomst.
Tijdens het dode seizoen verhuizen de vliegdoffers eveneens naar de rennen achter het hok, hier worden ze dagelijks verwend met een weelde aan zuurstof en zorgen ze voor de opbouw van de weerstand naar het komende seizoen toe.

Hoe minder medicatie de duif nodig heeft, hoe beter ze zal presteren op de zware fondvluchten

Dit betekent niet dat er nooit wat in de drinkpot komt, verre van, immers wie wil presteren moet dit doen met kerngezonde duiven. Doch het is uiterst belangrijk van met “frisse-duiven” aan de voorbereiding te beginnen. Zo worden ze in aanloop van het seizoen vrij regelmatig onderzocht en indien nodig behandelt tegen dat “wat nodig is”. In deze periode krijgen ze regelmatig bijproducten zoals biergist, appelazijn en thee. Doch het is de melker die via observatie moet kunnen uitmaken wat de duiven nodig hebben, via regelmatig overleg met de dierenarts wordt er dan een beslissing genomen en bij noodzaak behandelt tegen trichomoniase.
Einde maart werden de vliegrs gekoppeld en dan na enkele dagen broed wordt er reeds gestart met de voorbereiding, vanaf dan vliegen ze wekelijks een kortvlucht, vervolgens een frankrijkvlucht een midfondvlucht , twee maal mid-fond, Vierzon en Brive als eindvlucht voor Barcelona. Dit jaar was dit echter Chateauroux en dit omwille van de latere start door de vogelgriep-perikelen.
De laatste tien dagen vóór de inkorving worden de Barcelonavliegers behandeld tegen kopziektes en de luchtwegen en de laatste drie dagen komen wat extra vitamines op de voeding. In voorbereiding van Barcelona worden de duiven normalerwijze nogmaals gedurende enkele dagen gedragen, doch in het huidig seizoen werd hiervan afgezien daar er tussen de groep van de duivinnen bij het lossen twee uitstekende vliegsters sneuvelden. De conditie bij de doffers was uitstekend, ze trainden naar hartelust, …… wegvliegen…. terug over het hok ….. heen en weer kletsend ….. in paraplu-vorm over het hok scheren ….. neerstrijkend op het dak en bij de minste beweging terug het luchtruim kiezend …… zoals meesters van het luchtruim……. De conditie was goed, het vertrouwen was aanwezig en men ging ten strijde met een groep Barcelona-vliegers die reeds eerder hun visite-kaartje getoond hadden. (zie prestaties afgelopen drie seizoenen !)

Een goede voorbereiding is uiterst belangrijk.

Met deze willen Michel en Didier eveneens hun broers Filip en Pascal, evenals zus Noëlla bedanken voor het feit dat Michel meermaals vrijgesteld wordt van de dagelijkse arbeid om de verzorging en voorbereiding van het Barcelona-team te kunnen vervolmaken. Immers men runt hier een familiezaak in verandabouw en wee ser zeker van ‘t is uiterst druk, en ‘t vrouwtje niet vergeten hé, ….beaamt Michel.
Immers vanaf einde maart start de eigenlijke voorbereiding van het Barcelona-team, ervoor zorgen dat de duiven goed bakvast zijn. Het is een uiterst belangrijke opgave, Michel probeert de duiven op de voet te volgen. Als melker moet je zien wat ze nodig hebben, proberen niets aan je voorbij te laten gaan en zo snel mogelijk in te grijpen. Dat de fondvliegers hier geen lui leventje hebben, maar wel dienen te luisteren, merken wanneer hij ze binnenroept. Binnen de kortste tijd zit iedere doffer op het juiste hok. Hiervoor wordt het busje met snoepzaad en het stokje gehanteerd. Een kleine tik op de vloer of tegen de staartvan de duif zorgt ervoor dat ze al vrij snel in de juiste bak zitten. Het zijn misschien kleinigheden, doch onze sport is zodanig geëvolueerd dat ook voor het zware werk een up-to-date verzorging noodzakelijk is. Kraaknette hokken, een zeer goede verluchting, ervoor zorgen dat elke duif baas is binnen het eigen teritorium, het wordt allemaal perfect uitgevoerd.
Daarnaast worden de duiven, naar de inkorvingsdata goed opgevoerd, in de beginperiode bestaat de mengeling uit een licht dieet, en langzaam wordt er overgeschakeld naar een goede kwaliteitsmengeling. Hun oog viel dit jaar, op aanraden van enkele fondvrienden op de Olympia Fond van Beyers, volgens Michel een pure kwaliteitsmengeling rijk aan goed verteerbare vetten. Daarnaast krijgen ze dagelijks een handvol energie-mix. Zorgen voor vetreserves zonder de lever te overbelasten, het zijn kleine details doch uiterst belangrijk voor een fondvlieger. Je moet ze horen eten, gulzig zijn, zegt Michel, als ze dit niet doen dan is het niet goed, en ….. als ze niet meer willen eten,…. Gewoon een maaltijd overslaan, doch wel doen trainen, de volgende maaltijd staat er dan terug een dieetmengeling op het menu en nadien loopt het terug van zelf, het niet gaan zoeken waar het niet te vinden is.

De motivatie van de Barcelona-ploeg

Oude en jaarse doffers huizen door elkaar, immers eenmaal een doffer een bak verkregen heeft, behoudt hij deze gedurende zijn verdere sportloopbaan. Nu, de jaarse doffers worden enkele dagen voor de inkorving van Barcelona van het hok verwijdert, ze gaan dan naar de ren, waar ze eventjes kunnen genieten van een korte zuurstofkuur. De Barcelona-mannen krijgen dan de gelegenheid een tweede, of derde nestbak in te nemen. Op deze manier werd bijna de ganse ploeg gemotiveerd, zowat elke doffer had de gelegenheid zijn domein uit te breiden en voelde zich goed in zijn “vel – pluimen”. ( Hetzelfde scenario werd uitgevoerd voor de jaarlingen die met zijn allen werden gemand voor St.Vincent) Doch over-motivatie bestaat ook, immers de eerstgetekende was bij ons bezoek, enkele dagen na de vlucht nog niet terug van de Spanjevlucht.
Na Barcelona wordt dan hetzelfde ritueel gehanteerd ter voorbereiding van Perpignan. Tussen Barcelona en Perpignan krijgen de duiven één of twee kortvluchten van 60 tot 100 km, om ze terug te stimuleren en het “gevoel van snel thuis te zijn” te laten ervaren. De jaarse duiven zullen in 2006 een tweede keer St.Vincent mogen vliegen, omdat deelname tot Perpignan door de aanpassingen niet meer mogelijk is. “Goede fondvliegers, ze tonen wat ze in hun mars hebben en zullen nadien de gebruikte ervaring degelijk kunnen benutten.

De jonge garde

Deze huizen in een “open, doch tochtvrije ren” en krijgen alle kansen om uit te groeien tot volwaardige fondvliegers. Degelijk kennismaken met de mand is voldoende, als mogelijk tot 300 km. Doch als jaarse krijgen ze allen een gelijkwaardig programma, ongeacht de leerschool die ze doorliepen in hun geboortejaar.

 

 

Barcelona – het was de ultieme kick

De nationale overwinning, samen met zijn broer Didier zag Michel de donkere klasbak vanuit het luchtruim neerstrijken, eventjes op het dak en dan bliksemsnel naar binnen. Het was 6u16 in de ochtend en ondanks de vele contacten had men nog nergens gehoord van een melding. Het moest een steenvroege duif zijn, een winnaar, een topper. Het bloed bonste bij beide broers door de aderen. Ze dachten onmiddelijk aan wijlen hun vader Fernand ( + 02/02/97), het was de tiende Barcelona-vlucht die hij niet mocht meemaken ….. het was de eerste melding en dit voor een afstand van 1085 km ….. na een kwartiertje kregen ze reeds telefoons, na één uur had men reeds de bevestiging van de nationale overwinning, … enkel op verste afstand kon men nog geklopt worden voor de internationale zege, deze ging naar Nederland met een constatatie om 7h03 op 1186 km bij Gerard Van Tuyl in Nederland. Doch het was feest en blijf feest tenhuize familie Desbuquois die met deze glansrijke overwinning bewijzen dat de blijvend, gehanteerde kweekstrategiën van wijlen vader Fernand nog steeds renderen.