Reportage Fondkrant door Johan Harmstra
Gebroeders Desbuquois, Kapelle Op Den Bos,
“De Marathon Mannen van het Belgische Luchtruim”
Kapelle-op-den-Bos is een plaats en gemeente in de provincie Vlaams-Brabant te België en heeft waarschijnlijk zijn oorsprong en naam te danken aan een bidplaats of kapel opgericht te midden van een bosgebied, dat in de loop van de eeuwen uitgroeide tot een parochiekerk. De hertog van Brabant gaf het dorp in de 13de eeuw een keure. Het ontstond als een geheel, afgebakend door oude wegen en beken met de heerbaan als ruggengraat, tussen drie grote domeinen, Grimbergen-Meise, Zemst en Puurs. Hier, in deze omgeving in een oase van rust zijn het de gebroeders Michel en Didier Desbuguois die al verschijnende jaren de toon aanvoeren op de marathons van het Belgische luchtruim.
Het begin van hun heldendaad.
Het begon voor de gebroeders allemaal als het waren door wijlen vader Fernand. Vader Fernand had net als velen andere onder ons eveneens de duivensport doorgekregen van zijn vader. Deze was in zijn tijd een geduchte tegenstander op de echte snelheids concoursen. Na enkele jaren samen met zijn broer de halve fond gevlogen te hebben lonkte zijn toen al grote uitdaging, Barcelona. Dit was dan ook de reden dat hij begin jaren zeventig een combinatie aanging met Debusschere in Mariakerke. In enkele jaren tijd behoorden ze tot de aller sterkste spelers van België op Barcelona. Daar zijn drukke werkzaamheden hem in die tijd telkens maar deden verkassen en dat de duiven een gedeelte van zijn leven waren geworden vestigde hij zich, na eenmaal eigen baas geworden te zijn op een mooi boerderijtje te Kapelle op den Bos. Na de nodige verbouwing, zoals woonruimte voor het gezin en tevens ruimte voor de zaak en in de ruime tuin natuurlijk de nodige onderkomens voor hun duiven gingen ze zo half jaren tachtig van start. Twee zonen van het jonge kroost Desbuquois werden eveneens bezeten van de hobby van hun vader en zodoende werd de naam Desbuquois en zonen al vrijsnel een begrip in zowel de Belgische- als de internationale duivensport.
De broers zetten levenswerk van wijlen vader voort.
Na, zoals aangegeven zich eenmaal te Kapelle op den Bos gevestigd te hebben had wijlen vader Fernand zich een doelstelling voorgenomen om samen met zijn zoons, Michel 40 jaar en Didier 41 jaar zich te gaan vestigen tussen de allersterkste op de “echte” marathons, te weten Barcelona en Perpignan. En dat ze hierin meer dan zijn geslaagd bewijzen de jarenlange prestaties meer dan overduidelijk.
Alles voor twee weekenden.
Het gehele duiven gebeurden draait bij de broers Michel en Didier maar om twee stuks duiven weekenden. Alles is bij hun gefocust op de twee internationale klassiekers, te weten Barcelona en Perpignan voor de oude duiven. En wat de jaarlingen betreft twee maal St. Vincent. Het voordeel hiervan is dat de gehele vliegploeg gelijktijdig kan worden klaargemaakt om enkel en alleen maar te kunnen vlammen in deze weekenden. Dat ze in hun opzet meer dan geslaagd zijn al u verder in dit verslag meer dan duidelijk worden.
De opbouw van hun hok.
Dat niet alles zomaar uit de lucht is komen vallen bij de gebroeders zal u meer dan duidelijk zijn. Wel hebben ze na het overlijden van vader Desbuquois ruimschoots kunnen putten uit een stuk levenswerk van hun vader. Zijn zoektocht als het om goede ging was onbegrenselijk. Het begon allemaal toen halve wegen de jaren zeventig de broer van vader Desbuquois de 1e provinciaal won op Argenton. Deze overwinnaar kregen ze van hem en werd bij de mannen omgedoopt tot “Crack Valere”. Eenmaal gezet tegen een duivin van Debusschere werd hij later zoal de vader van de “Jonge Crack Valere” die later de gevierde stamvader van het hok zou worden. Tijdens een verkoping van het hok Albert Gorin uit Ramegnies-Chin werd de tweede basisduif aangekocht namelijk “De Gorin”. Deze Gorin was in de jaren eind vijftig tot tweede helft jaren zestig heer en meester op Barcelona. De aankoop die hier gedaan werd gaf meerdere nakomelingen die zich buitengewoon klasseerden op Barcelona. Om deze nakomelingen nog beter te benutten werd hier inteelt mee toegepast en de nakomelingen hieruit werden gezet tegen afstammelingen van de eerder vernoemde “Jonge Crack Valere”. Door deze koppeling in die tijd toe te passen was het begin van hun eindeloze successen op de klassieker der marathons. Maar dat vaders zoektocht door bleef gaan bleek uit het verrijken der hokken van zowel twee broers als zussen van de 1e Internationaal Barcelona van Peersman. Ook met deze aankoop bleek dat vader Desbuquois het bij het rechte eind had. Deze duiven werden eveneens onderling (broer x zus) gekoppeld en de nakweek werd gezet op de eerder ingeteelde Gorins-duiven.
Mede door deze samen zetting werd ongemerkt de weg ingeslagen van het ras wat uitermate geschikt blijkt te zijn voor de zwaarste vluchten, namelijk het ras Desbuquois.
Stil staan is ……….
Spreekwoorden die heden ten dagen ook van een zeer groot belang zijn, daarvan wist vader van de gebroeders in die tijd ook al meer dan het begrip. Zo schafte hij zich nog een kleindochter aan van de 1e Internationaal San Sebastian van Matterne. Deze aankoop werd gekoppeld aan het fenomeen “Jonge Crack Valere” en met de nakweek van deze koppeling ging hun stam met ruime sprongen vooruit. Ook met de nakweek van dit “Gouden koppel” werd weer aan inteelt gedaan en zodoende bemerk je het systeem van koppelen van vader destijds. Dat de beide broers hier veel van geleerd hebben blijkt uit de huidige verder uitgewerkte stamvorming, daar deze kweekmethode ook nu heden ten dagen nog ruimschoots word toegepast.
Toen gebeurde het onverwachtse.
In alle door mij gelezen verslagen over de mannen Desbuquois wordt er ruimschoots over wijlen vader Fernand Desbuquois gesproken. Het moet, blijkt uit de verhalen een “echte” gentlemen geweest zijn zoals er zowel over hem geschreven als gesproken word. Maar op 2 februari van het jaar 1997 kwam op 62- jarige leeftijd veel te vroeg een einde aan zijn bestaan. Dat zowel binnen de familie, de zaak als ook op duivengebied dit onverwachtse hard aankwam mogen duidelijk zijn. De broers kwamen er op duivengebied plots alleen voor te staan. Na deze zwarte dag was de ambitie stukken minder, maar mede door het fanatisme van boezemvriend en uiterst groot kampioen Eric Limbourg kwam de impuls om te gaan vlammen weer bovendrijven. Wat ik ook zeker niet mag vergeten in de verzorging qua kweekduiven op het bijhouden van de kweekhokken is de hulp van schoonzus Maggy. Maar ook als er wat getimmerd moet worden aan de hokken kunnen ze altijd een beroep doen op broer Pascal.
Hartsvriend Limbourg.
Door zijn toedoen werd het duivengebeuren te Kapelle op den Bos nieuw leven ingeblazen. Hij had de mannen gekscherend medegedeeld, “Wat vader wilde, gaan wij samen doen. Barcelona winnen !!!”. Door zijn inbreng werd er besloten om volledig over te gaan om maar twee weekenden per jaar te vlammen. Dit betreft het weekend Barcelona en in het zelfde weekend St. Vincent voor de jaarlingen en het andere weekend betreft Perpignan. Mede door de vriendschap met Limbourg en wetende van de zoektochten van vader Fernand naar goede duiven word er dan ook de laatste jaren aan samen kweek gedaan met Eric. Met deze inbreng van de Limbourg duif is men geweldig gelukt. Het is zelfs zo dat als er bij de mannen gekoppeld moet gaan worden, meester, en duivenkenner bij uitstek Limbourg hier een grote bijdragen inlevert.
Een kijkje in de verzorging.
Kijkend naar de verzorging en de grote aantallen duiven kunnen we er niet omheen dan dat we hun moeten indelen bij de grote liefhebbers. Zo bezitten ze een oude vliegploeg die bestaat uit een 80 a 90 weduwnaars. Deze weduwmannen worden omstreeks 1 april gekoppeld om na een vijftal dagen te broeden weer van elkaar gedaan te worden. In deze periode word tevens gestart met het opleren van de duiven. Na enkele korte invliegvluchten krijgen ze een Quievrain, tweemaal Noyon, tweemaal Dourdan, Vierzon en een Brive voor hun kiezen terwijl de jaarlingen een Tours krijgen. Dan zit het spel zoals ze mooi zeggen op de wagen en krijgen de oude duiven Barcelona en Perpignan en de jaarlingen St. Vincent te verwerken. Tot een goede week voor Brive trainen de duiven bij huis maar eenmaal daags in de avonduren terwijl er in deze week voor Brive gestart word met een tweemaal daagse training. De duiven gaan trouwens tot Vierzon, mits het weer het toelaat wekelijks de mand in. Dit natuurlijk om ze nodige trainingskilometers te laten maken. Dit is trouwens ook weer mede door Eric Limbourg geïntroduceerd. In een voorgaand verslag werd een en ander mooi omschreven dat alles en alleen maar gaat om Barcelona. Alle voorgaande prestaties zoals prijsvliegen, te laat komen of wat ook is totaal van ondergeschikt belang. Er wordt totaal geen rekening mee gehouden. Maar eenmaal het weekend van Brive voorbij is worden de messen geslepen.
Brive is geweest.
Als eerste gaan ze nu een kuur krijgen voor geschoteld tegen het geel. Deze kuur is gewoon preventief. Verders houden ze de mest nu nog eens extra goed in de gaten. Bij enige twijfel zal meteen een afspraak worden gemaakt met dierenarts Norbert Peeters. En geven de mannen aan, zijn advies zal ten alle tijden worden opgevolgd. In deze periode worden, dus als Brive is geweest worden de duiven trouwens licht gevoerd. Deze lichte mengeling bestaat uit Gerry-Plus of de Vandenabeele-mengeling. Aan het einde van deze eerste week komt er een derde percentage sportmengeling bij. Na ruim vijf dagen verder te zijn wordt dit een verhouding van 50-50, om dan over te gaan naar tweederde sport en eenderde lichte mengeling. De laatste week voorafgaande aan inkorving zitten ze op een 100% sportmengeling waarin de laatste dagen extra mais aan toegevoegd zal worden. Verders krijgen ze de laatste dagen biergist met melkpoeder en aminozuren van Peeters over het voer. Dit voer wordt dan bevochtigd met een uit zeven soorten gemaakte olie.
Zelf lappen.
Na de vlucht Brive, dus aan de vooravond van Barcelona worden de weduwmannen nog enkele keren zelf weggebracht tot een goede 60 km. Ze worden gezamenlijk gelost voor de eerste maal twee weken voor inkorving en de tweede keer een weekje later. Bij thuiskomst van deze lapvluchtjes zit hun wederhelft te wachten en mogen ze enkele uurtjes wat kroelen. Wat het africhten der nestduivinnen betreft voorafgaande van Barcelona worden deze eveneens na de laatste invliegvlucht zelf nog gelapt. Vanaf goed twee weken voor inkorving worden ze iedere avond bij schemering gelost op eveneens een 60 km. Het merendeel arriveert bij thuiskomst in het donker terwijl een enkeling de volgende ochtend precent op het kapel is. De mening van hun is dat ze ze aanleren in de avond langer door te gaan en het kan gezegd worden, ze hebben er al heel wat successen mee bereikt.
Aan de vooravond van……
Een der belangrijkste dagen op duivengebied is ook wel de inkorf dag van hun vlucht, Barcelona. De weduwmannen krijgen deze ochtend al rond de klok van tien hun duivin. Tevens krijgen ze een flink pak stro op de hokken zodat ze behoorlijk tekeer kunnen gaan. Mede door deze handeling gaan de duiven goed gemotiveerd de mand in. De nestduiven, waarvan alleen de duivinnen gespeeld worden krijgen als het waren op een beperkt gedeelte na dezelfde behandeling als hun weduwnaars. Qua standen proberen de mannen hun dames allen op jongen van een dag of twee te krijgen daar dit volgens hen voor hun duiven de ideale stand is. Vanaf dan is het ook voor de gehele familie Desbuquois afwachten. Ik zeg hier speciaal de gehele familie want echt, hier leeft de gehele familie mee als het om Barcelona gaat. Het blijkt dat op de aankomst dag van de Barcelona gangers altijd een waar feest moet zijn hier in Kapelle op den Bos. De nodige letters worden namelijk, eenmaal de eerste duif is gevallen getrakteerd op Champagne en het feestje kan beginnen. Barcelona betekent in huize Desbuquois feest !!! Als dan Barcelona is geweest vervolgd dit eigenlijke ritueel zich nogmaals met betrekking tot Perpignan.
Zomaar even Michel Desbuquois.
In gesprek met Michel Desbuquois bemerk je al vrijsnel dat je met een jonge, uiterst fanatieke maar bovenal zeer sympathiek persoon van doen heb. Eigenlijk vanaf zijn kinderjaren was hij al bezeten van duiven. Als de meester vroeger op school in de klas aan de kinderen vroeg van, “wat willen jullie later worden als je groot ben?”. Dan hoorde je vele reacties zoals, politieman, brandweerman, dokter of advocaat. En als de kleine Michel dan zijn reactie moest geven was het telkens wat hij liet horen dat hij graag Barcelona wilde winnen met de duiven. En dan het liefst nog voor zijn veertigste. Hoe de
Meester gereageerd en of gedacht zal hebben zal voor de meeste wel te raden zijn. Maar wat geschieden vele jaren later.
Het is het jaar 2006.
Op hun vlucht hadden de broers er best vertrouwen in. Alle tekenen van de juiste forme waren meer dan voldoende aanwezig. Een van de vertrouwelingen voor hun baas was de toenmalige “Roger”. Het jaar voordien (2005) schitterde hij al met een 146e nationaal Barcelona en een 65e nationaal vanuit Perpignan. En net nu, het jaar dat Michel veertig zou moeten worden was hij het, “Roger” die de wens van hun bazen in vervulling liet gaan. Met glans won hij de 1e nationaal Barcelona en tevens 2e internationaal. Een droom, of misschien wel beter gezegd “hun droom” werd werkelijkheid. Vader Desbuquois heeft het in levende lijve niet meer zelf mee mogen maken. Maar op de dag het gebeurde, dat hun omgedoopte “Roger Barcelona” toesloeg was hij zeker van de partij geweest. Over de schouders van zijn jongens heeft hij dit voor mij gevoel dan ook gewoon mee beleefd. Persoonlijk ben ik al veertig, maar al zou ik hem winnen op mijn eenenveertigste zou ik ook subliem vinden. Nee, alle gekheid op het gekende stokje. Een droom werd werkelijkheid en dat het niet bij deze overwinning alleen zal blijven mogen duidelijk zijn, meer dan duidelijk zelfs lijkt me zo.
Het seizoen is voorbij.
Als eenmaal Perpignan is gedaan worden de duiven voor een goede week gescheiden om het herstel te bevorderen. Na dit weekje rust worden de geslachten bij elkaar gezet waarna ze allen een jong groot mogen brengen. Aansluitend van dit ritueel komen ze nogmaals op eieren en mogen ze vuilbroeden. Als de duiven dan eenmaal van deze eieren af gaan lopen is de tijd aangebroken om ze weer uit elkaar te gaan doen zodat ze rustig de verdere rui in kunnen gaan. Als dan eenmaal het einde van de rui gestaag nadert worden ze als het waren aan een soort zuurstof kuur gezet. Rond januari worden ze namelijk in grote open rennen gezet. In deze rennen verblijven de doffers tot begin maart waarna deze weer op de vlieghokken worden geplaatst. Eenmaal geplaatst op het hok begint aller weer voor een nieuwjaar van voor af aan.
En hoe doen jullie de jongen alhier dan.
In tegenstelling tot vroegere jaren worden de junioren nu in hun geboorte jaar wel degelijk opgeleerd. Zaten ze voorheen in de rennen die achter de hokken gelegen zijn. Nu, heden ten dagen zijn ze ondergebracht in een waar duivenonderkomen. Na de africhting komt er nog een gedegen controle / selectie in de hand voor zeer een plaatsje zouden krijgen op het hok voor de jaarlingen. Maar, het blijft maar bijzaak ondanks dat het toekomst muziek is.
Een blik in hun sterke spel der laatste jaren.
Barcelona 2005.
Nationaal 12.998 duiven.
21, 25, 88, 122, 146, 150, 193, 298, 321, 359, 367, 433, 443, 453, 467, 601, 661 enz. enz.
Nationaal duivinnen 3.135 duiven.
7, 28, 42, 48, 88, 97, 109, 131, 218 enz. enz.
Internationaal 25.835 duiven.
46, 52, 199, 279, 334, 346, 433, 648, 699, 779, 791 enz. enz.
Internationaal duivinnen 7.023 duiven.
23, 74, 105, 124, 213, 232, 261, 307, 507 enz. enz.
St. Vincent 2005 Jaarlingen.
Nationaal 10.020 duiven.
11, 48, 62, 97, 133, 147, 190, 200, 243, 254, 331, 349, 354, 394 enz. enz.
Nationaal duivinnen 3.320 duiven.
5, 26, 34, 73, 78, 111, 116, 138, 146, 181, 257, 291, 329 enz. enz.
Perpignan 2005.
Nationaal 7.611 duiven.
13, 19, 27, 55, 65, 75, 87, 147, 185, 186, 305, 308, 322, 342, 359, 394, 405 enz. enz.
Internationaal 17.653 duiven.
70, 94, 121, 196, 226, 246, 280, 409, 495, 498, 774, 780, 817, 859 enz. enz.
Nationaal 3.808 jaarlingen.
5, 6, 38, 121, 144, 193, 229, 246, 247, 258, 259, 270, 382, 395, 405, 437, 442, 457 enz. enz.
Internationaal 4.626 jaarlingen.
13, 14, 50, 140, 166, 225, 272, 295, 296, 308, 309, 324 enz. enz.
Barcelona 2006.
Nationaal 11.895 duiven.
1, 68, 129, 168, 330, 418, 453, 591, 769, 867 enz. enz.
Internationaal 23.275 duiven.
2, 238, 389, 475, 838, 1055, 1128 enz. enz.
Nationaal Perpignan 6.765 duiven.
28, 56, 92, 93, 129, 165, 204, 210, 233, 265, 350, 420, 458, 475, 559, 574 enz. enz.
Internationaal 14.900 duiven.
78, 128, 222, 223, 298, 381, 474, 486, 535, 606, 793 enz. enz.
Barcelona 2007.
Nationaal 12.612 duiven
55e 154e 194e 203e 257e 304e 327e 328e 393e 565e 803e 864e 893e 1070e 1743e 2201e 2328e 2587e 2639e 2660e 2740e 3125e
Internationaal 25.716 duiven
214e 492e 619e 648e 780e 922e 967e 973e 1118e 1574e 2104e 2222e 2980e 3668e 4008e 4889e 5122e 5628e 5713e 5746e 5896e
Irun 2007
Nationaal 8.967 duiven
32e 108e 186e 316e 317e 369e 441e 611e 632e 654e 664e 684e 894e 1050e 1082e 1116e 1152e 1158e 1291e 1323e 1328e 1349e 1424e 1433e 1476e 1525e 1560e 1595e 1786e
St. Vincent II 2007
Nationaal 6.521 duiven
37e 98e 178e 196e 199e 418e 684e 722e 795e 900e 1002e 1580e
Internationaal 7.515 duiven
38e 106e 196e 216e 219e 468e 776e 818e 905e 1034e 1150e 1852e
Om rillingen van te krijgen.
Kijkend alleen al naar de uitslagen der laatste jaren, dus alles vrij recentelijk blijkt dat we te maken hebben met een der sterkste fondhokken/rassen van de wereld. Tijdens mijn bezoek werd ik ook overdonderd door de kloktijden van zowel Barcelona als Perpignan hier op de hokken. Ik was zo onder de indruk van deze dat ik ze hier ook in mee zal nemen.
Barcelona kloktijden 2005.
09.40 uur, 09.43, 10.28, 10.42, 10.50, 10.52, 11.04, 11.41, 11.51, 11.52, 12.07, 12.10, 12.13, 12.15, 12.44, 12.58, 13.18, 13.36, 13.56, 14.04, 14.25 enz. enz.
Perpignan kloktijden 2005.
07.08 uur, 07.24, 07.49, 08.12, 08.19, 08.26, 08.26, 08.33, 08.38, 08.55, 09.04, 09.06, 09.25, 09.26, 09.28, 09.33, 09.33, 09.40, 09.41, 09.57, 10.04, 10.05, 10.19, 10.20, 10.23, 10.33 enz. enz.
Wat moet het toch een zaligheid zijn om van zulk soort vluchten zo je duiven thuis te zien komen. Kilometers hebben ze gezwoegd en ze vallen op het hok als of ze aan het einde van de straat gelost zijn.
Nog nooit eerder gebeurd in de Belgische duivensport.
Naar vernomen te hebben is het nog nooit eerder voorgekomen dat een liefhebber drie As-duiven had in top tien klassement in een en het zelfde jaar, namelijk in 2005. Maar de mannen uit Kapelle op den Bos verwezenlijkte dit dus wel.
B 03-2010126B 03-2010085B 03-2010062
“Lucas”“Dina”“Roger Barcelona”
21e Nat.Barcelona 12.298 duiven150e Nat.Barcelona146e Nat.Barcelona
75e Nat.Perpignan 7.611 duiven 55e Nat.Perpignan 65e Nat.Perpignan
2e Nat.Asduif Grote Fond5e Nat.Asduif Grote Fond7e Nat.Asduif Grote Fond
Bovenvernoemde asduiven zijn gezien de leeftijden amper twee jaar oud. Prestaties, verwezenlijkt door drie stuks uiterst jonge topatleten. Laten we eerlijk zijn, vele liefhebbers zijn bang om hun duiven te onderwerpen aan zulke marathon vluchten op zo,n leeftijd. Uit diverse gegevens gezien de bewijzen die de gebroeders telkens maar neerzetten blijkt dat het dus ook daadwerkelijk anders kan.
Het spaarbankboekje van Desbuquois.
Wat zullen we nu krijgen zult u ongetwijfeld denken met het bovenstaande over het spaarbankboekje van Desbuquois. Nou mensen, wees gerust het betreft hier alleen maar de edele kweekhokken van deze mannen. Zowel ik, als mijn reisgenoten kregen de eer om alle atleten in handen te krijgen. Door de jaren heen zijn er, en dit mede door mijn schrijfwerk als ook het bezoeken van zowel verkopingen als topliefhebbers zoal diverse “echte” toppers door de handen gegaan. Ik kreeg ze in handen als “De Witneus”, “De Barcelona”, “Rambo Barcelona”, “De Witbuik”, “Brassie”, “De Joost” en zo kan ik nog wel even door gaan. Maar, en eerlijk is eerlijk, nooit heb ik nog in overmaat op een en het zelfde hok zoveel kwaliteit in handen gekregen als hier bij deze sympathieke broers. Bij het in handen nemen gleden ze qua zachtheid er zo door heen om over de bouw en de ogen dan nog maar te zwijgen.
Tot slot.
Na langdurig door de hokken gegaan te zijn en een lot aan duiven in handen gekregen te hebben die zijn weerga niet kent kwamen wij al vrijsnel tot de conclusie dat de Desbuquois mannen voor niets of niemand op de marathons uit de weg hoeven te gaan. En dit zullen ze ongetwijfeld ook niet doen. Maar met het nog dagelijks missen van zowel vriend, vader als duivenkenner bij uitstek, wijlen vader Fernand hebben ze in de persoon Eric Limbourg, als het zowel op vriendschap als duivengebied betreft een sterke drijvende kracht achter zich en een betere troef ken je niet in handen hebben.
Mannen, bedankt voor de leuke, leerzame en uiterst gastvrije duivenmiddag. Het was een eind rijden om bij jullie te geraken maar nooit of te nimmer had ik het willen missen. Als de gezondheid jullie gezind is zullen jullie duivenminnend Europa nog vaak op hun grondvesten doen schudden !!!
Johan Hamstra
Gebroeders Desbuquois, Kapelle Op Den Bos,
“De Marathon Mannen van het Belgische Luchtruim”
Kapelle-op-den-Bos is een plaats en gemeente in de provincie Vlaams-Brabant te België en heeft waarschijnlijk zijn oorsprong en naam te danken aan een bidplaats of kapel opgericht te midden van een bosgebied, dat in de loop van de eeuwen uitgroeide tot een parochiekerk. De hertog van Brabant gaf het dorp in de 13de eeuw een keure. Het ontstond als een geheel, afgebakend door oude wegen en beken met de heerbaan als ruggengraat, tussen drie grote domeinen, Grimbergen-Meise, Zemst en Puurs. Hier, in deze omgeving in een oase van rust zijn het de gebroeders Michel en Didier Desbuguois die al verschijnende jaren de toon aanvoeren op de marathons van het Belgische luchtruim.
Het begin van hun heldendaad.
Het begon voor de gebroeders allemaal als het waren door wijlen vader Fernand. Vader Fernand had net als velen andere onder ons eveneens de duivensport doorgekregen van zijn vader. Deze was in zijn tijd een geduchte tegenstander op de echte snelheids concoursen. Na enkele jaren samen met zijn broer de halve fond gevlogen te hebben lonkte zijn toen al grote uitdaging, Barcelona. Dit was dan ook de reden dat hij begin jaren zeventig een combinatie aanging met Debusschere in Mariakerke. In enkele jaren tijd behoorden ze tot de aller sterkste spelers van België op Barcelona. Daar zijn drukke werkzaamheden hem in die tijd telkens maar deden verkassen en dat de duiven een gedeelte van zijn leven waren geworden vestigde hij zich, na eenmaal eigen baas geworden te zijn op een mooi boerderijtje te Kapelle op den Bos. Na de nodige verbouwing, zoals woonruimte voor het gezin en tevens ruimte voor de zaak en in de ruime tuin natuurlijk de nodige onderkomens voor hun duiven gingen ze zo half jaren tachtig van start. Twee zonen van het jonge kroost Desbuquois werden eveneens bezeten van de hobby van hun vader en zodoende werd de naam Desbuquois en zonen al vrijsnel een begrip in zowel de Belgische- als de internationale duivensport.
De broers zetten levenswerk van wijlen vader voort.
Na, zoals aangegeven zich eenmaal te Kapelle op den Bos gevestigd te hebben had wijlen vader Fernand zich een doelstelling voorgenomen om samen met zijn zoons, Michel 40 jaar en Didier 41 jaar zich te gaan vestigen tussen de allersterkste op de “echte” marathons, te weten Barcelona en Perpignan. En dat ze hierin meer dan zijn geslaagd bewijzen de jarenlange prestaties meer dan overduidelijk.
Alles voor twee weekenden.
Het gehele duiven gebeurden draait bij de broers Michel en Didier maar om twee stuks duiven weekenden. Alles is bij hun gefocust op de twee internationale klassiekers, te weten Barcelona en Perpignan voor de oude duiven. En wat de jaarlingen betreft twee maal St. Vincent. Het voordeel hiervan is dat de gehele vliegploeg gelijktijdig kan worden klaargemaakt om enkel en alleen maar te kunnen vlammen in deze weekenden. Dat ze in hun opzet meer dan geslaagd zijn al u verder in dit verslag meer dan duidelijk worden.
De opbouw van hun hok.
Dat niet alles zomaar uit de lucht is komen vallen bij de gebroeders zal u meer dan duidelijk zijn. Wel hebben ze na het overlijden van vader Desbuquois ruimschoots kunnen putten uit een stuk levenswerk van hun vader. Zijn zoektocht als het om goede ging was onbegrenselijk. Het begon allemaal toen halve wegen de jaren zeventig de broer van vader Desbuquois de 1e provinciaal won op Argenton. Deze overwinnaar kregen ze van hem en werd bij de mannen omgedoopt tot “Crack Valere”. Eenmaal gezet tegen een duivin van Debusschere werd hij later zoal de vader van de “Jonge Crack Valere” die later de gevierde stamvader van het hok zou worden. Tijdens een verkoping van het hok Albert Gorin uit Ramegnies-Chin werd de tweede basisduif aangekocht namelijk “De Gorin”. Deze Gorin was in de jaren eind vijftig tot tweede helft jaren zestig heer en meester op Barcelona. De aankoop die hier gedaan werd gaf meerdere nakomelingen die zich buitengewoon klasseerden op Barcelona. Om deze nakomelingen nog beter te benutten werd hier inteelt mee toegepast en de nakomelingen hieruit werden gezet tegen afstammelingen van de eerder vernoemde “Jonge Crack Valere”. Door deze koppeling in die tijd toe te passen was het begin van hun eindeloze successen op de klassieker der marathons. Maar dat vaders zoektocht door bleef gaan bleek uit het verrijken der hokken van zowel twee broers als zussen van de 1e Internationaal Barcelona van Peersman. Ook met deze aankoop bleek dat vader Desbuquois het bij het rechte eind had. Deze duiven werden eveneens onderling (broer x zus) gekoppeld en de nakweek werd gezet op de eerder ingeteelde Gorins-duiven.
Mede door deze samen zetting werd ongemerkt de weg ingeslagen van het ras wat uitermate geschikt blijkt te zijn voor de zwaarste vluchten, namelijk het ras Desbuquois.
Stil staan is ……….
Spreekwoorden die heden ten dagen ook van een zeer groot belang zijn, daarvan wist vader van de gebroeders in die tijd ook al meer dan het begrip. Zo schafte hij zich nog een kleindochter aan van de 1e Internationaal San Sebastian van Matterne. Deze aankoop werd gekoppeld aan het fenomeen “Jonge Crack Valere” en met de nakweek van deze koppeling ging hun stam met ruime sprongen vooruit. Ook met de nakweek van dit “Gouden koppel” werd weer aan inteelt gedaan en zodoende bemerk je het systeem van koppelen van vader destijds. Dat de beide broers hier veel van geleerd hebben blijkt uit de huidige verder uitgewerkte stamvorming, daar deze kweekmethode ook nu heden ten dagen nog ruimschoots word toegepast.
Toen gebeurde het onverwachtse.
In alle door mij gelezen verslagen over de mannen Desbuquois wordt er ruimschoots over wijlen vader Fernand Desbuquois gesproken. Het moet, blijkt uit de verhalen een “echte” gentlemen geweest zijn zoals er zowel over hem geschreven als gesproken word. Maar op 2 februari van het jaar 1997 kwam op 62- jarige leeftijd veel te vroeg een einde aan zijn bestaan. Dat zowel binnen de familie, de zaak als ook op duivengebied dit onverwachtse hard aankwam mogen duidelijk zijn. De broers kwamen er op duivengebied plots alleen voor te staan. Na deze zwarte dag was de ambitie stukken minder, maar mede door het fanatisme van boezemvriend en uiterst groot kampioen Eric Limbourg kwam de impuls om te gaan vlammen weer bovendrijven. Wat ik ook zeker niet mag vergeten in de verzorging qua kweekduiven op het bijhouden van de kweekhokken is de hulp van schoonzus Maggy. Maar ook als er wat getimmerd moet worden aan de hokken kunnen ze altijd een beroep doen op broer Pascal.
Hartsvriend Limbourg.
Door zijn toedoen werd het duivengebeuren te Kapelle op den Bos nieuw leven ingeblazen. Hij had de mannen gekscherend medegedeeld, “Wat vader wilde, gaan wij samen doen. Barcelona winnen !!!”. Door zijn inbreng werd er besloten om volledig over te gaan om maar twee weekenden per jaar te vlammen. Dit betreft het weekend Barcelona en in het zelfde weekend St. Vincent voor de jaarlingen en het andere weekend betreft Perpignan. Mede door de vriendschap met Limbourg en wetende van de zoektochten van vader Fernand naar goede duiven word er dan ook de laatste jaren aan samen kweek gedaan met Eric. Met deze inbreng van de Limbourg duif is men geweldig gelukt. Het is zelfs zo dat als er bij de mannen gekoppeld moet gaan worden, meester, en duivenkenner bij uitstek Limbourg hier een grote bijdragen inlevert.
Een kijkje in de verzorging.
Kijkend naar de verzorging en de grote aantallen duiven kunnen we er niet omheen dan dat we hun moeten indelen bij de grote liefhebbers. Zo bezitten ze een oude vliegploeg die bestaat uit een 80 a 90 weduwnaars. Deze weduwmannen worden omstreeks 1 april gekoppeld om na een vijftal dagen te broeden weer van elkaar gedaan te worden. In deze periode word tevens gestart met het opleren van de duiven. Na enkele korte invliegvluchten krijgen ze een Quievrain, tweemaal Noyon, tweemaal Dourdan, Vierzon en een Brive voor hun kiezen terwijl de jaarlingen een Tours krijgen. Dan zit het spel zoals ze mooi zeggen op de wagen en krijgen de oude duiven Barcelona en Perpignan en de jaarlingen St. Vincent te verwerken. Tot een goede week voor Brive trainen de duiven bij huis maar eenmaal daags in de avonduren terwijl er in deze week voor Brive gestart word met een tweemaal daagse training. De duiven gaan trouwens tot Vierzon, mits het weer het toelaat wekelijks de mand in. Dit natuurlijk om ze nodige trainingskilometers te laten maken. Dit is trouwens ook weer mede door Eric Limbourg geïntroduceerd. In een voorgaand verslag werd een en ander mooi omschreven dat alles en alleen maar gaat om Barcelona. Alle voorgaande prestaties zoals prijsvliegen, te laat komen of wat ook is totaal van ondergeschikt belang. Er wordt totaal geen rekening mee gehouden. Maar eenmaal het weekend van Brive voorbij is worden de messen geslepen.
Brive is geweest.
Als eerste gaan ze nu een kuur krijgen voor geschoteld tegen het geel. Deze kuur is gewoon preventief. Verders houden ze de mest nu nog eens extra goed in de gaten. Bij enige twijfel zal meteen een afspraak worden gemaakt met dierenarts Norbert Peeters. En geven de mannen aan, zijn advies zal ten alle tijden worden opgevolgd. In deze periode worden, dus als Brive is geweest worden de duiven trouwens licht gevoerd. Deze lichte mengeling bestaat uit Gerry-Plus of de Vandenabeele-mengeling. Aan het einde van deze eerste week komt er een derde percentage sportmengeling bij. Na ruim vijf dagen verder te zijn wordt dit een verhouding van 50-50, om dan over te gaan naar tweederde sport en eenderde lichte mengeling. De laatste week voorafgaande aan inkorving zitten ze op een 100% sportmengeling waarin de laatste dagen extra mais aan toegevoegd zal worden. Verders krijgen ze de laatste dagen biergist met melkpoeder en aminozuren van Peeters over het voer. Dit voer wordt dan bevochtigd met een uit zeven soorten gemaakte olie.
Zelf lappen.
Na de vlucht Brive, dus aan de vooravond van Barcelona worden de weduwmannen nog enkele keren zelf weggebracht tot een goede 60 km. Ze worden gezamenlijk gelost voor de eerste maal twee weken voor inkorving en de tweede keer een weekje later. Bij thuiskomst van deze lapvluchtjes zit hun wederhelft te wachten en mogen ze enkele uurtjes wat kroelen. Wat het africhten der nestduivinnen betreft voorafgaande van Barcelona worden deze eveneens na de laatste invliegvlucht zelf nog gelapt. Vanaf goed twee weken voor inkorving worden ze iedere avond bij schemering gelost op eveneens een 60 km. Het merendeel arriveert bij thuiskomst in het donker terwijl een enkeling de volgende ochtend precent op het kapel is. De mening van hun is dat ze ze aanleren in de avond langer door te gaan en het kan gezegd worden, ze hebben er al heel wat successen mee bereikt.
Aan de vooravond van……
Een der belangrijkste dagen op duivengebied is ook wel de inkorf dag van hun vlucht, Barcelona. De weduwmannen krijgen deze ochtend al rond de klok van tien hun duivin. Tevens krijgen ze een flink pak stro op de hokken zodat ze behoorlijk tekeer kunnen gaan. Mede door deze handeling gaan de duiven goed gemotiveerd de mand in. De nestduiven, waarvan alleen de duivinnen gespeeld worden krijgen als het waren op een beperkt gedeelte na dezelfde behandeling als hun weduwnaars. Qua standen proberen de mannen hun dames allen op jongen van een dag of twee te krijgen daar dit volgens hen voor hun duiven de ideale stand is. Vanaf dan is het ook voor de gehele familie Desbuquois afwachten. Ik zeg hier speciaal de gehele familie want echt, hier leeft de gehele familie mee als het om Barcelona gaat. Het blijkt dat op de aankomst dag van de Barcelona gangers altijd een waar feest moet zijn hier in Kapelle op den Bos. De nodige letters worden namelijk, eenmaal de eerste duif is gevallen getrakteerd op Champagne en het feestje kan beginnen. Barcelona betekent in huize Desbuquois feest !!! Als dan Barcelona is geweest vervolgd dit eigenlijke ritueel zich nogmaals met betrekking tot Perpignan.
Zomaar even Michel Desbuquois.
In gesprek met Michel Desbuquois bemerk je al vrijsnel dat je met een jonge, uiterst fanatieke maar bovenal zeer sympathiek persoon van doen heb. Eigenlijk vanaf zijn kinderjaren was hij al bezeten van duiven. Als de meester vroeger op school in de klas aan de kinderen vroeg van, “wat willen jullie later worden als je groot ben?”. Dan hoorde je vele reacties zoals, politieman, brandweerman, dokter of advocaat. En als de kleine Michel dan zijn reactie moest geven was het telkens wat hij liet horen dat hij graag Barcelona wilde winnen met de duiven. En dan het liefst nog voor zijn veertigste. Hoe de
Meester gereageerd en of gedacht zal hebben zal voor de meeste wel te raden zijn. Maar wat geschieden vele jaren later.
Het is het jaar 2006.
Op hun vlucht hadden de broers er best vertrouwen in. Alle tekenen van de juiste forme waren meer dan voldoende aanwezig. Een van de vertrouwelingen voor hun baas was de toenmalige “Roger”. Het jaar voordien (2005) schitterde hij al met een 146e nationaal Barcelona en een 65e nationaal vanuit Perpignan. En net nu, het jaar dat Michel veertig zou moeten worden was hij het, “Roger” die de wens van hun bazen in vervulling liet gaan. Met glans won hij de 1e nationaal Barcelona en tevens 2e internationaal. Een droom, of misschien wel beter gezegd “hun droom” werd werkelijkheid. Vader Desbuquois heeft het in levende lijve niet meer zelf mee mogen maken. Maar op de dag het gebeurde, dat hun omgedoopte “Roger Barcelona” toesloeg was hij zeker van de partij geweest. Over de schouders van zijn jongens heeft hij dit voor mij gevoel dan ook gewoon mee beleefd. Persoonlijk ben ik al veertig, maar al zou ik hem winnen op mijn eenenveertigste zou ik ook subliem vinden. Nee, alle gekheid op het gekende stokje. Een droom werd werkelijkheid en dat het niet bij deze overwinning alleen zal blijven mogen duidelijk zijn, meer dan duidelijk zelfs lijkt me zo.
Het seizoen is voorbij.
Als eenmaal Perpignan is gedaan worden de duiven voor een goede week gescheiden om het herstel te bevorderen. Na dit weekje rust worden de geslachten bij elkaar gezet waarna ze allen een jong groot mogen brengen. Aansluitend van dit ritueel komen ze nogmaals op eieren en mogen ze vuilbroeden. Als de duiven dan eenmaal van deze eieren af gaan lopen is de tijd aangebroken om ze weer uit elkaar te gaan doen zodat ze rustig de verdere rui in kunnen gaan. Als dan eenmaal het einde van de rui gestaag nadert worden ze als het waren aan een soort zuurstof kuur gezet. Rond januari worden ze namelijk in grote open rennen gezet. In deze rennen verblijven de doffers tot begin maart waarna deze weer op de vlieghokken worden geplaatst. Eenmaal geplaatst op het hok begint aller weer voor een nieuwjaar van voor af aan.
En hoe doen jullie de jongen alhier dan.
In tegenstelling tot vroegere jaren worden de junioren nu in hun geboorte jaar wel degelijk opgeleerd. Zaten ze voorheen in de rennen die achter de hokken gelegen zijn. Nu, heden ten dagen zijn ze ondergebracht in een waar duivenonderkomen. Na de africhting komt er nog een gedegen controle / selectie in de hand voor zeer een plaatsje zouden krijgen op het hok voor de jaarlingen. Maar, het blijft maar bijzaak ondanks dat het toekomst muziek is.
Een blik in hun sterke spel der laatste jaren.
Barcelona 2005.
Nationaal 12.998 duiven.
21, 25, 88, 122, 146, 150, 193, 298, 321, 359, 367, 433, 443, 453, 467, 601, 661 enz. enz.
Nationaal duivinnen 3.135 duiven.
7, 28, 42, 48, 88, 97, 109, 131, 218 enz. enz.
Internationaal 25.835 duiven.
46, 52, 199, 279, 334, 346, 433, 648, 699, 779, 791 enz. enz.
Internationaal duivinnen 7.023 duiven.
23, 74, 105, 124, 213, 232, 261, 307, 507 enz. enz.
St. Vincent 2005 Jaarlingen.
Nationaal 10.020 duiven.
11, 48, 62, 97, 133, 147, 190, 200, 243, 254, 331, 349, 354, 394 enz. enz.
Nationaal duivinnen 3.320 duiven.
5, 26, 34, 73, 78, 111, 116, 138, 146, 181, 257, 291, 329 enz. enz.
Perpignan 2005.
Nationaal 7.611 duiven.
13, 19, 27, 55, 65, 75, 87, 147, 185, 186, 305, 308, 322, 342, 359, 394, 405 enz. enz.
Internationaal 17.653 duiven.
70, 94, 121, 196, 226, 246, 280, 409, 495, 498, 774, 780, 817, 859 enz. enz.
Nationaal 3.808 jaarlingen.
5, 6, 38, 121, 144, 193, 229, 246, 247, 258, 259, 270, 382, 395, 405, 437, 442, 457 enz. enz.
Internationaal 4.626 jaarlingen.
13, 14, 50, 140, 166, 225, 272, 295, 296, 308, 309, 324 enz. enz.
Barcelona 2006.
Nationaal 11.895 duiven.
1, 68, 129, 168, 330, 418, 453, 591, 769, 867 enz. enz.
Internationaal 23.275 duiven.
2, 238, 389, 475, 838, 1055, 1128 enz. enz.
Nationaal Perpignan 6.765 duiven.
28, 56, 92, 93, 129, 165, 204, 210, 233, 265, 350, 420, 458, 475, 559, 574 enz. enz.
Internationaal 14.900 duiven.
78, 128, 222, 223, 298, 381, 474, 486, 535, 606, 793 enz. enz.
Barcelona 2007.
Nationaal 12.612 duiven
55e 154e 194e 203e 257e 304e 327e 328e 393e 565e 803e 864e 893e 1070e 1743e 2201e 2328e 2587e 2639e 2660e 2740e 3125e
Internationaal 25.716 duiven
214e 492e 619e 648e 780e 922e 967e 973e 1118e 1574e 2104e 2222e 2980e 3668e 4008e 4889e 5122e 5628e 5713e 5746e 5896e
Irun 2007
Nationaal 8.967 duiven
32e 108e 186e 316e 317e 369e 441e 611e 632e 654e 664e 684e 894e 1050e 1082e 1116e 1152e 1158e 1291e 1323e 1328e 1349e 1424e 1433e 1476e 1525e 1560e 1595e 1786e
St. Vincent II 2007
Nationaal 6.521 duiven
37e 98e 178e 196e 199e 418e 684e 722e 795e 900e 1002e 1580e
Internationaal 7.515 duiven
38e 106e 196e 216e 219e 468e 776e 818e 905e 1034e 1150e 1852e
Om rillingen van te krijgen.
Kijkend alleen al naar de uitslagen der laatste jaren, dus alles vrij recentelijk blijkt dat we te maken hebben met een der sterkste fondhokken/rassen van de wereld. Tijdens mijn bezoek werd ik ook overdonderd door de kloktijden van zowel Barcelona als Perpignan hier op de hokken. Ik was zo onder de indruk van deze dat ik ze hier ook in mee zal nemen.
Barcelona kloktijden 2005.
09.40 uur, 09.43, 10.28, 10.42, 10.50, 10.52, 11.04, 11.41, 11.51, 11.52, 12.07, 12.10, 12.13, 12.15, 12.44, 12.58, 13.18, 13.36, 13.56, 14.04, 14.25 enz. enz.
Perpignan kloktijden 2005.
07.08 uur, 07.24, 07.49, 08.12, 08.19, 08.26, 08.26, 08.33, 08.38, 08.55, 09.04, 09.06, 09.25, 09.26, 09.28, 09.33, 09.33, 09.40, 09.41, 09.57, 10.04, 10.05, 10.19, 10.20, 10.23, 10.33 enz. enz.
Wat moet het toch een zaligheid zijn om van zulk soort vluchten zo je duiven thuis te zien komen. Kilometers hebben ze gezwoegd en ze vallen op het hok als of ze aan het einde van de straat gelost zijn.
Nog nooit eerder gebeurd in de Belgische duivensport.
Naar vernomen te hebben is het nog nooit eerder voorgekomen dat een liefhebber drie As-duiven had in top tien klassement in een en het zelfde jaar, namelijk in 2005. Maar de mannen uit Kapelle op den Bos verwezenlijkte dit dus wel.
B 03-2010126B 03-2010085B 03-2010062
“Lucas”“Dina”“Roger Barcelona”
21e Nat.Barcelona 12.298 duiven150e Nat.Barcelona146e Nat.Barcelona
75e Nat.Perpignan 7.611 duiven 55e Nat.Perpignan 65e Nat.Perpignan
2e Nat.Asduif Grote Fond5e Nat.Asduif Grote Fond7e Nat.Asduif Grote Fond
Bovenvernoemde asduiven zijn gezien de leeftijden amper twee jaar oud. Prestaties, verwezenlijkt door drie stuks uiterst jonge topatleten. Laten we eerlijk zijn, vele liefhebbers zijn bang om hun duiven te onderwerpen aan zulke marathon vluchten op zo,n leeftijd. Uit diverse gegevens gezien de bewijzen die de gebroeders telkens maar neerzetten blijkt dat het dus ook daadwerkelijk anders kan.
Het spaarbankboekje van Desbuquois.
Wat zullen we nu krijgen zult u ongetwijfeld denken met het bovenstaande over het spaarbankboekje van Desbuquois. Nou mensen, wees gerust het betreft hier alleen maar de edele kweekhokken van deze mannen. Zowel ik, als mijn reisgenoten kregen de eer om alle atleten in handen te krijgen. Door de jaren heen zijn er, en dit mede door mijn schrijfwerk als ook het bezoeken van zowel verkopingen als topliefhebbers zoal diverse “echte” toppers door de handen gegaan. Ik kreeg ze in handen als “De Witneus”, “De Barcelona”, “Rambo Barcelona”, “De Witbuik”, “Brassie”, “De Joost” en zo kan ik nog wel even door gaan. Maar, en eerlijk is eerlijk, nooit heb ik nog in overmaat op een en het zelfde hok zoveel kwaliteit in handen gekregen als hier bij deze sympathieke broers. Bij het in handen nemen gleden ze qua zachtheid er zo door heen om over de bouw en de ogen dan nog maar te zwijgen.
Tot slot.
Na langdurig door de hokken gegaan te zijn en een lot aan duiven in handen gekregen te hebben die zijn weerga niet kent kwamen wij al vrijsnel tot de conclusie dat de Desbuquois mannen voor niets of niemand op de marathons uit de weg hoeven te gaan. En dit zullen ze ongetwijfeld ook niet doen. Maar met het nog dagelijks missen van zowel vriend, vader als duivenkenner bij uitstek, wijlen vader Fernand hebben ze in de persoon Eric Limbourg, als het zowel op vriendschap als duivengebied betreft een sterke drijvende kracht achter zich en een betere troef ken je niet in handen hebben.
Mannen, bedankt voor de leuke, leerzame en uiterst gastvrije duivenmiddag. Het was een eind rijden om bij jullie te geraken maar nooit of te nimmer had ik het willen missen. Als de gezondheid jullie gezind is zullen jullie duivenminnend Europa nog vaak op hun grondvesten doen schudden !!!
Johan Hamstra
Copyright © Gebr. Desbuqois www.duivensites.be
